Morpholine / Morfolina CAS 110-91-8

FAQ — kwestie techniczne i dostawy

• P:

  Czy morfolina i tetrahydro-1,4-oksazyna to ta sama amina?

  O: Morfolina, tetrahydro-1,4-oksazyna i 1-oksa-4-azacykloheksan to substancje o numerze katalogowym CAS 110-91-8. Nie są to: N-tlenek morfoliny, piperazyna ani N-metylomorfolina. W specyfikacji zakupu należy podać nazwę zasady wolnej, numer CAS, stężenie oraz zawartość w przeliczeniu na wodę.
• P:

  Do czego głównie stosuje się morfolinę?

  O: Jest to składnik wyjściowy do produkcji chemikaliów gumowych, rozjaśniaczy optycznych oraz wybranych półproduktów farmaceutycznych i agrochemicznych; znajduje również zastosowanie w systemach rozpuszczalnikowych do włókien oraz w systemach uzdatniania wody. Przydatność produktu zależy od profilu zanieczyszczeń oraz wymagań odbiorcy, dlatego należy określić przewidywany proces zastosowania.
• P:

  Jakie parametry techniczne należy uzgodnić w odniesieniu do morfoliny przeznaczonej do zastosowań przemysłowych?

  O: Należy określić metody badawcze dotyczące oznaczania morfoliny, wody, barwy, gęstości, zasadowości, pozostałości nielotnych oraz limitów dla amoniaku, amin i metali. Użytkownicy z branży wody kotłowej, chemikaliów gumowych i syntezy mogą wymagać różnych profili zanieczyszczeń, dlatego specyfikacja powinna być dostosowana do przewidywanego procesu.
• P:

  Jakie właściwości fizyczne i eksploatacyjne należy sprawdzić?

  O: Należy potwierdzić, że jest to klarowna, bezbarwna ciecz o zapachu przypominającym aminę, o typowej temperaturze wrzenia wynoszącej około 128–130 stopni C, gęstości około 1,00 g/cm³ w temperaturze 20 stopni C oraz niskiej temperaturze zapłonu. Ponieważ morfolina jest aminą, przed przeniesieniem należy zapoznać się z wytycznymi dotyczącymi wentylacji, środków ochrony osobistej, niezgodności oraz procedur postępowania w przypadku wycieku.
• P:

  W jaki sposób należy pakować, przechowywać i transportować morfolinę?

  O: Należy stosować odpowiednie, szczelne opakowania oraz sprawdzić, czy są one zgodne z wymaganiami dotyczącymi ilości, sposobu transportu, miejsca przeznaczenia oraz obowiązujących zasad postępowania z materiałem. Przechowywać w zamkniętym pojemniku z dala od silnych utleniaczy i kwasów oraz chronić materiał przed wilgocią i źródłami zapłonu.