Chlorek trimezoilu CAS 4422-95-1

FAQ — kwestie techniczne i dostawy

• P:

  Czym jest trimesoyl chloride CAS 4422-95-1?

  O: Chlorek trimezoilu, zwany również trichlorkiem 1,3,5-benzenotrikarbonylu lub trichlorkiem kwasu trimesowego, to trójfunkcyjny aromatyczny chlorek acylu o wzorze sumarycznym C9H3Cl3O3 i numerze CAS 4422-95-1, EC 224-594-8. Występuje w postaci białego lub jasnożółtego ciała stałego, które w zależności od temperatury i sposobu upakowania może występować w postaci proszku, grudek lub materiału o niskiej temperaturze topnienia.
• P:

  Do czego głównie stosuje się chlorek trimesoilu?

  O: Jest on głównie stosowany jako surowiec monomerowy do poliamidowych membran odwróconej osmozy i nanofiltracji, w tym do polimeryzacji międzyfazowej cienkowarstwowych membran kompozytowych. Jest również stosowany w specjalistycznej syntezie polimerów oraz w laboratoryjnej lub przemysłowej chemii acylowania i sieciowania.
• P:

  Dlaczego struktura trójfunkcyjna jest ważna?

  O: Chlorek trimezoilu zawiera trzy grupy chlorku acylu ułożone na pierścieniu aromatycznym. Ta trójfunkcyjność pozwala mu uczestniczyć w polimeryzacji międzyfazowej i reakcjach sieciowania, tworząc usieciowane struktury poliamidowe lub specjalistyczne struktury polimerowe, zamiast działać jako prosty monofunkcyjny odczynnik zamykający.
• P:

  Jakie parametry techniczne należy sprawdzić przed złożeniem zamówienia?

  O: Sprawdź wygląd, czystość lub oznaczenie, zakres temperatur topnienia, kolor, chlorki hydrolizowalne, wilgotność i powiązane zanieczyszczenia lub pozostałości rozpuszczalnika. Sprawdź również, czy wymagana jest postać proszku, bryły lub ciała stałego o niskiej temperaturze topnienia, a także zweryfikuj opakowanie odpowiednie dla wrażliwego na wilgoć reaktywnego półproduktu.
• P:

  W jaki sposób należy przechowywać i obchodzić się z chlorkiem trimesoilowym?

  O: Przechowywać w szczelnie zamkniętych, chroniących przed wilgocią pojemnikach, w chłodnym, suchym i dobrze wentylowanym miejscu, z dala od wody, alkoholi, amin, ciepła, silnych utleniaczy i materiałów niekompatybilnych. Stosować suche systemy transportu, lokalną wentylację wyciągową oraz odpowiednie środki ochrony indywidualnej, ponieważ materiał reaguje z wodą i jest wrażliwy na wilgoć.