Kokoiloglutaminian disodowy CAS 68187-32-6

FAQ - informacje techniczne i dotyczące dostaw

• P:

  Czym jest kokoiloglutaminian disodowy CAS 68187-32-6?

  O: Kokoiloglutaminian disodowy to anionowy środek powierzchniowo czynny na bazie aminokwasów wytwarzany z kwasów tłuszczowych i kwasu glutaminowego. Jest identyfikowany numerem CAS 68187-32-6 i stosowany w preparatach myjących do pielęgnacji osobistej do łagodnego mycia, pienienia i przyjaznego dla skóry profilu oczyszczania.
• P:

  Do czego kokoiloglutaminian disodowy jest głównie stosowany?

  O: Stosowany jest głównie w środkach do mycia twarzy, płynach do mycia ciała, żelach pod prysznic, szamponach i produktach do oczyszczania skóry głowy. Jest szczególnie powszechny w mieszankach o obniżonej zawartości siarczanów lub łagodnych środków powierzchniowo czynnych, w tym w preparatach dla skóry wrażliwej lub dla dzieci.
• P:

  W jakich formach i stężeniach dostępny jest kokoiloglutaminian disodowy?

  O: Materiał handlowy może być dostarczany jako biały do białawego proszek, granulat, pasta lub roztwór wodny w zależności od gatunku. Zawartość substancji czynnej i pH różnią się w zależności od formy dostawy, dlatego dokładne stężenie i specyfikację produktu należy potwierdzić przed obliczeniem dawki.
• P:

  Czy kokoiloglutaminian disodowy można łączyć z innymi środkami powierzchniowo czynnymi?

  O: Tak. Zwykle jest formułowany z kośrodkami powierzchniowo czynnymi w celu zrównoważenia piany, skuteczności mycia, lepkości i łagodności. Zgodność z pełnym pakietem środków powierzchniowo czynnych, docelowym pH i układem konserwującym należy zbadać w końcowej formulacji.
• P:

  Jak kokoiloglutaminian disodowy wypada w porównaniu z kokoiloglutaminianem sodu?

  O: Oba są łagodnymi środkami powierzchniowo czynnymi z grupy kokoiloglutaminianów, ale formy disodowa i sodowa różnią się przeciwjonem i mogą zachowywać się inaczej pod względem pH, rozpuszczalności, zawartości soli i obsługi formulacji. Właściwy wybór powinien opierać się na docelowej formie produktu, pH, zawartości substancji czynnej i testach wydajności, a nie na traktowaniu ich jako wymiennych.