Chlorek benzalkoniowy CAS 8001-54-5

FAQ — kwestie techniczne i dostawy

• P:

  Czym jest chlorek benzalkoniowy CAS 8001-54-5?

  O: Chlorek benzalkoniowy, zwany również BAC lub BKC, jest kationowym czwartorzędowym związkiem amoniowym o numerze CAS 8001-54-5 i numerze EC 616-786-9. Nie jest to pojedyncza czysta cząsteczka, lecz mieszanka chlorków alkilobenzylodimetyloamonowych, dostarczana zazwyczaj w postaci roztworu wodnego lub koncentratu.
• P:

  Czy chlorek benzalkoniowy jest czystą substancją?

  O: Nie. Chlorek benzalkoniowy przeznaczony do zastosowań komercyjnych stanowi mieszaninę chlorków alkilobenzylodimetyloamonowych. Standardowe gatunki opierają się często głównie na łańcuchach alkilowych C12 i C14, dlatego rozkład długości łańcuchów alkilowych oraz zawartość substancji czynnej są ważnymi parametrami produktu, a nie tylko numer CAS.
• P:

  Jakie są typowe stężenia chlorku benzalkoniowego dostępne na rynku?

  O: Wśród odmian płynnych najczęściej spotyka się substancję czynną o oznaczeniu 50% i 80%, dostępne są jednak również wysoce aktywne formy proszkowe. W zależności od gatunku dostawcy mogą określać zawartość substancji czynnej, wygląd, pH, zawartość wolnych amin, barwę oraz rozkład łańcuchów alkilowych, dlatego wybrana moc powinna odpowiadać docelowej recepturze i stężeniu stosowania.
• P:

  Jakie są główne zastosowania chlorku benzalkoniowego?

  O: Jest stosowany jako środek przeciwdrobnoustrojowy o szerokim spektrum działania oraz kationowy środek powierzchniowo czynny w koncentratach środków dezynfekujących, środkach do dezynfekcji twardych powierzchni, przemysłowych i instytucjonalnych produktach higienicznych oraz systemach biocydowych lub glonobójczych stosowanych w uzdatnianiu wody. W odpowiednich produktach stosuje się go również w niskich, kontrolowanych stężeniach do zastosowań związanych z konserwantami, o ile zezwalają na to lokalne przepisy.
• P:

  Jakie kwestie związane z kompatybilnością należy sprawdzić w przypadku chlorku benzalkoniowego?

  O: Ponieważ BAC ma ładunek kationowy, może nie być kompatybilny z anionowymi środkami powierzchniowo czynnymi, mydłami i niektórymi złożonymi anionami, co może potencjalnie osłabiać jego działanie lub powodować rozwarstwianie. Przed sfinalizowaniem receptury twórcy preparatów powinni sprawdzić kompatybilność ładunków, pH roztworu oraz interakcje z innymi substancjami czynnymi.