Chlorek benzalkoniowy (BAC/BKC) CAS 8001-54-5

FAQ - informacje techniczne i dotyczące dostaw

• P:

  Czym jest chlorek benzalkoniowy CAS 8001-54-5?

  O: Chlorek benzalkoniowy, nazywany także BAC lub BKC, to kationowy czwartorzędowy związek amoniowy o numerze CAS 8001-54-5 i WE 616-786-9. Jest to mieszany układ chlorku alkilobenzylodimetyloamoniowego, a nie pojedyncza czysta cząsteczka, i zazwyczaj dostarczany jest jako roztwór wodny lub koncentrat.
• P:

  Czy chlorek benzalkoniowy jest pojedynczą czystą substancją?

  O: Nie. Handlowy chlorek benzalkoniowy jest mieszaniną chlorków alkilobenzylodimetyloamoniowych. Gatunki standardowe często opierają się głównie na łańcuchach alkilowych C12 i C14, dlatego rozkład alkilowy i zawartość substancji czynnej są ważnymi specyfikacjami produktu, a nie tylko numer CAS.
• P:

  Jakie są typowe dostępne stężenia chlorku benzalkoniowego?

  O: Gatunki ciekłe obejmują zwykle około 50% i 80% substancji czynnej, a dostępne są również formy proszkowe o wysokiej aktywności. W zależności od gatunku dostawcy mogą określać zawartość substancji czynnej, wygląd, pH, wolną aminę, barwę i rozkład alkilowy, dlatego wybrane stężenie powinno odpowiadać docelowej formulacji i stężeniu stosowania.
• P:

  Jakie są główne zastosowania chlorku benzalkoniowego?

  O: Jest stosowany jako środek przeciwdrobnoustrojowy o szerokim spektrum i kationowy środek powierzchniowo czynny w koncentratach dezynfekujących, środkach do sanityzacji powierzchni twardych, produktach higieny przemysłowej i instytucjonalnej oraz systemach biocydowych lub algicydowych do uzdatniania wody. W odpowiednich produktach stosowany jest również w niskich, kontrolowanych stężeniach do zastosowań konserwujących, o ile pozwalają na to lokalne przepisy.
• P:

  Jakie problemy ze zgodnością należy sprawdzić w przypadku chlorku benzalkoniowego?

  O: Ponieważ BAC jest kationowy, może być niezgodny z anionowymi środkami powierzchniowo czynnymi, mydłami i niektórymi anionami kompleksowymi, potencjalnie zmniejszając aktywność lub powodując rozwarstwienie. Formulatorzy powinni sprawdzić zgodność ładunków, pH po rozcieńczeniu oraz interakcję z innymi substancjami czynnymi przed zatwierdzeniem formulacji.